Tuesday, February 4, 2020

ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ೫


ರಮೇಶ ಕುಳಿತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಗತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು ಅವನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ತಿರುಗಲಾರಂಭಿಸಿತು.

ಬಾಲ್ಯದ ಜೀವನ, ಅಣ್ಣ ಸೋಮೇಶ ಹಾಗು ದಿರೇಶನ ಯೌವನದಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಟ್ಟ ಚಟ ಹಾಗು ಕೆಟ್ಟ ಸಂಗಡಕ್ಕೆ ಶರಣಾದದ್ದು, ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರಾಸಕ್ತಿ, ಸೋಮೇಶನ ಅಸಡ್ಡೆ ವ್ಯವಹಾರ,  ಅವರ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನ, ಮನೆಯ ಪ್ರತಿ ಅವರ ನಿರಾಸಕ್ತಿ, ತಂದೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಉಳಿತಾಯ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದು, ಅವರ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ನಷ್ಟ, ಅವರ ಮದುವೆ, ಸೋಮೇಶನ ಮಗ ಅರ್ಜುನನ ಜನ್ಮ,  ದಿರೇಶನ ಮಕ್ಕಳ ಜನ್ಮ, ಮದುವೆ  ಆದ ನಂತರ ಸಹ ಅವರ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನ, ಕಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಎಲ್ಲ ಭಾರ ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದದ್ದು,  ತಂಗಿ ಸುನೀತಾಳ ಅಂತರ ಜಾತಿ ವಿವಾಹ, ಅವನ  ಪ್ರಥಮ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ, ಅವನ ಸುಮಾ ಜೊತೆ ಮದುವೆ,  ತಂದೆಯ  ಮೃತ್ಯು, ವಿದೇಶದ ಕೆಲಸ ಕಳೆದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಮಯ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆದ್ದದ್ದು, ಅವನ ಮಗ ಅತೀಶನ ಜನ್ಮ, ಸೋಮೇಶನ ಹಾಗು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ಆಕಸ್ಮಾತ್ ಮರಣ, ಅಮ್ಮನ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ, ಮುಂಬೈಯ ಮನೆ ಮಾರಿದ ನಂತರ ಅಮ್ಮ ಅರ್ಜುನನ ಜೊತೆ ಕಾಯಂ ಊರಿಗೆ ಹೋದದ್ದು, ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಲ್ಕೈದು ವರುಷ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಪುನಃ ಅವನಿಗೆ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಹಾಗು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒದಗಿದ ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳು ಚಲನಚಿತ್ರದ ಹಾಗೆ ರಮೇಶನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಯಿತು.

"ಕೇಳಿತಾ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಮ್ಮ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ" ಪತ್ನಿ ಸುಮಾಳ ಸ್ವರ ಕೇಳಿ ರಮೇಶನ ಧ್ಯಾನ ಮುರಿಯಿತು.

ರಮೇಶ ಎದ್ದು ಅಮ್ಮನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದ.

ರಮೇಶ "ಏನಮ್ಮ, ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಹೋಗಲಿಕ್ಕಿದೆಯಾ"?

ಅಮ್ಮ "ಇಲ್ಲ, ನೀನು ಊರಿನ ಟಿಕೆಟ್ ತೆಗೆದಿಯ"?

ರಮೇಶ " ಇಲ್ಲಮ್ಮ, ನಾನು ಆಶಾ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ"?

ಅಮ್ಮ ಕೋಪದಿಂದ "ಫೋನ್ ಏನು ಮಾಡುವುದು, ನೀನು ಟಿಕೆಟ್ ತೆಗೆ, ನನಗೆ ಅರ್ಜುನನ ನೆನಪು ಬರುತ್ತಾ ಇದೆ, ಪಾಪ ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ ಯಾರಿಗೊತ್ತು".

ರಮೇಶ "ನೀವು ಅರ್ಜುನನ ಟೆನ್ಶನ್ ತೆಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಡ, ಅವನನ್ನು ಆಶಾ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಗನ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ".

ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಅರ್ಜುನ ರಮೇಶನ ತೀರಿ ಹೋದ ಅಣ್ಣ ಸೋಮೇಶನ ಮಗ, ಸೋಮೇಶ ಹಾಗು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿ ಹೋದ ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಅಮ್ಮನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅಮ್ಮನ ಅವನಲ್ಲಿ  ಜೀವ ಅಡಗಿತ್ತು, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಊರಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಪಕ್ಷವಾತ ಆದ ನಂತರ ಆಶಾ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಅಂತು ಅವನನ್ನು ಸ್ವಂತ ಮಗನ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಅರ್ಜುನನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ತೀರಿ ಹೋದ ನಂತರ ಅರ್ಜುನನ ಎಲ್ಲ ಖರ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ರಮೇಶ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಾಗು ರಮೇಶ ಅವನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನು ಊರಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ.

ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಸುಮಾ "ಅಮ್ಮ ಅರ್ಜುನ ಅಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ನೀವು ಸುಮ್ಮನೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ". 

ಇದೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಆದರೂ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿ ಅವರ ಅಜ್ಜಿ ಅಕ್ಕರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 

ಸುಮಾಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅಮ್ಮ "ಅದೆಲ್ಲ ಇರಲಿ, ನೀವು  ನನ್ನನ್ನು ಊರಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡೋಗಿ".

"ಆಯಿತು.....  ಇವರು ಟಿಕೆಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಫಿಸಿಯೋಥೆರಪಿ ಚಿಕೆತ್ಸೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಬೇಕಲ್ಲ, ಸುನೀತಕ್ಕ ಡಾಕ್ಟರ್ ನ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು,   ನಾನು ಡಾಕ್ಟರ್ ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ನಾಳೆಯ ಅಪ್ಪೋಯಿಂಟ್ಮೆಂಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾಳೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಟ್ರೀಟ್ಮೆಂಟ್ ಮಾಡಲು ಬಂದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಕೇಳೋಣ ನೀವು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಬಹುದ ಎಂದು, ಅವರು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು  ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಇವರು ಟಿಕೆಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಈಗ ನೀವು ಆರಾಮದಿಂದ ಮಲಗಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ  ಸುಮಾ ಅವರ ಹಾಸಿಗೆ ಸರಿ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಲಗಿಸಿದಳು.

ಹೊರಗೆ ಬಂದು ರಮೇಶ  ಸುಮಾಳಿಗೆ "ಏನು ಮಾಡುವುದು, ಅಮ್ಮ ಹಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ".

ಸುಮಾ "ನಾಳೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಕೇಳಿ  ನಂತರ  ಊರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, ಹೇಗೋ  ಬರುವ ವಾರ ಊರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕೆಲಸ ಇದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಕುಟುಂಬ ಬರುತ್ತಾರೆ, ನಾವು ಸಹ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ".

ರಮೇಶ "ಓ ಕೆ " ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ, ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಈಗಲೂ ಕಳವಳದಲ್ಲಿತ್ತು. 

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ)

by  ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಶಿರ್ವ
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್

Monday, February 3, 2020

ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ೪


ಮಾರನೆ ದಿನ ರಮೇಶನಿಗೆ ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಊರ್ವಶಿಯವರ  ಕಾಲ್ ಬಂತು. 

ಅಮ್ಮನ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ರಮೇಶನಿಂದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸುನೀತಾನ ಹಾಗು ಎಲ್ಲ ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ರಮೇಶನ ವ್ಯಥೆ ಕೇಳಿ ಅವರು"ನೀನು ಇನ್ನೇನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಿ"?

ರಮೇಶ  "ಊರಿಗೆ ಆಶಾ ಮತ್ತು ಉಷಾ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಬೇರೆ ದಾರಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ"

ಊರ್ವಶಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ "ಅಯ್ಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಗೆ ಇವರನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ವಿಜಯನ ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ ಆಗುತ್ತದೆ".
  
ರಮೇಶ "ನನಗೂ ಅದು ತಿಳಿದಿದೆ, ನಾನು ಅಮ್ಮಗೋಸ್ಕರ ಹೋಮ್ ನರ್ಸ್ ಇಡುತ್ತೇನೆ, ಅಮ್ಮನ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಅವಳು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರಿಗೆ ಅಮ್ಮನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಂತಿಲ್ಲ,  ಕೇವಲ ನೋಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಸಾಕು,  ಇನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅವರು ತಿಂದದ್ದು ಇವರು ಸಹ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಊರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ...ನೋಡುವ....  ದೇವರಿದ್ದಾರೆ".

ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು "ಕೇಳಿ ನೋಡು, ಆದರೆ ಅವರು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆಯೆಂದು ನನಗನಿಸುವುದಿಲ್ಲ".

ಊರ್ವಶಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಫೋನ್ ಬಂದ ನಂತರ ರಮೇಶನ ಚಿಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಅವನ ಧೈರ್ಯ ಕುಗ್ಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

ಕಾಲ್ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಸುಮಾ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತ ರಮೇಶನಿಗೆ "ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಊರ್ವಶಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ".

ರಮೇಶ "ಏನಿಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಸಹ ಅಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಕಾಣುತ್ತದೆ"

ಸುಮಾ "ಯಾಕೆ ನಿಮಗೆ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ".

ರಮೇಶ "ಇದೆಲ್ಲ ಸಹಜವಲ್ಲವೇ,  ಮಕ್ಕಳಿರುವಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಪಾಲಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಕ್ಕಳದ್ದು, ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ಏನು ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿದೆ"

ಸುಮಾ "ಹ್ಮ್ಮ್, ಹೌದು ಇದೂ ಸರಿಯೇ, ಹಾಗಾದರೆ ಏನು ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿದಿರಿ, ಊರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುದಿಲ್ಲವೇ"?

ರಮೇಶ ಏನು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ರಮೇಶ ಉತ್ತರಿಸದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಸುಮಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪದಿಂದ  "ಮಕ್ಕಳದ್ದು ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೌದು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸ ಬೇಕಲ್ಲ, ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮ ತಂಗಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ, ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನು ಅಮ್ಮ ಬೇಡವೇ ? ಅಮ್ಮ ಅವರನ್ನು ಸಾಕಲಿಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಆವಾಗ ಅವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡದ್ದು ಹಾಗು ಊರಿನಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣನಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ, ನೀವೊಬ್ಬರೇ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು, ಯಾರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ"

ರಮೇಶನಿಗೆ ಸುಮಾಳ ಭಾವನೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ರಮೇಶನ  ಕಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಅವಳು ಎಷ್ಟು ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು, ಆದರೆ  ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಹ ಅವಳು ರಮೇಶನ ಕೈ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ಅವಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳ್ಳೆ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಈ ರೀತಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು, ಅವಳ ರೋಷ ಸಹಜವೇ ಆಗಿತ್ತು.  

ಸುಮಾಳ ರೋಷ ಹಾಗು ಅಮ್ಮನ ನೋವು ಈ ಎಲ್ಲ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ರಮೇಶನ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬಂತು. 

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ)

by ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಶಿರ್ವ
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್

Sunday, February 2, 2020

ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ೩


ಸುನೀತಾ ಮತ್ತು ಜತಿನ್ ಹೋದ ನಂತರ ರಮೇಶ ಒಳಗೆ ಅಮ್ಮನತ್ತಿರ ಬಂದ, ಅಮ್ಮ ಈಗಲೂ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು, ರಮೇಶ "ಯಾಕೆ ನೀವು ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ".

ಹೊರಗೆ ರಮೇಶ ಹಾಗು ಸುನೀತಾಳ ಎಲ್ಲ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳಿದ  ಅಮ್ಮನಿಗೆ ದುಃಖ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. 

ಅಮ್ಮ ಮಾತಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ತೊದಲುತ್ತಿದ್ದರು, ಪಕ್ಷವಾತ ಆದ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾತನಾಡಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 

"ನನ್ನಿಂದ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ"  ಎಂದು ತೊದಲುತ್ತಾ ಹೇಳಿ ಪುನಃ ಕಣ್ಣೀರು ಬಿಟ್ಟರು.  

ರಮೇಶ "ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ, ನೀವು ಸೌಖ್ಯವಾಗುತ್ತೀರಿ, ಚಿಂತೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ , ನಾನಿದೇನಲ್ಲ".

ಅಮ್ಮ "ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಆದದ್ದು ಆಗಿಹೋಯಿತು ಇನ್ನು ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಹಾಳಾಗುವುದು ಬೇಡ, ನನ್ನನ್ನು ಊರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸು".

ರಮೇಶ "ಊರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನೋಡುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು? ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರು ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು  ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ".

ಅಮ್ಮ "ಯಾಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ತಂಗಿಯರೂ ತಾನೇ, ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ, ಬಿಡು ಅವರದ್ದು, ನಂತರ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಕೋಪದಿಂದ ತೊದಲುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು. 

ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರ ಸಂಬಂಧ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಸಹಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಅವರವರ ಪರಿವಾರ ಬೆಳೆದಾಗ ಕ್ರಮೇಣ  ಆ ಸಂಬಂಧಗಳೆಲ್ಲ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಅಮ್ಮ ಬೆಳೆದ  ಕಾಲದವರಲ್ಲಿ  ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ, ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದವರಿಗೆ ಅದರ ಮಹತ್ವ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. 

ಅಮ್ಮನ ತಂಗಿಯರ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಭಾವನೆ ಅರಿತು  ರಮೇಶ " ಆದರೆ ಅಮ್ಮ, ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ  ವಿಜಯ ಮಾವ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ, ಇನ್ನು ನೀವು ಸಹ ಹೋದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇ"? ಎಂದು ಹೇಳಿದ. 

ಅಮ್ಮ "ಅವನನ್ನು ನೋಡುವವರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲವೇ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಕೊಡಲ್ಲ, ಬಿದ್ದಿರುತ್ತೇನೆ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ,  ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಊರಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡೋಗು, ಅವರೇನು  ನನ್ನನ್ನು ಹೊರಗೆ ದೂಡುವುದಿಲ್ಲ ತಾನೇ ".

ರಮೇಶ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸುಮಾ "ಅಲ್ಲ ನೀವು ಅಮ್ಮಗೋಸ್ಕರ ಹೋಮ್ ನರ್ಸ್ ಇಟ್ಟರೆ ಮತ್ತೆ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಅಮ್ಮನ ಚಾಕರಿಯೆಲ್ಲ ನರ್ಸ್ ಮಾಡಿದರೆ , ಕೇವಲ ಊಟದ್ದು ಸಮಸ್ಯೆ, ಆದರೆ ಅದೇನು ಸಮಸ್ಯೆನೇ ಅಲ್ಲ, ಹೇಗೂ ಅವರು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಅಮ್ಮನ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲ ನೀವು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೀರಿ ತಾನೇ".

ರಮೇಶ "ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನನಗೂ ಅದೇ ಸರಿಯೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೋಣೆಯ ಒಳಗೆ ಇವರ ಕಾಯಿಲೆ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು, ಅಲ್ಲಿ  ಊರಲ್ಲಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಹುದು, ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯಾಯಾಮ ಸಹ ಆಗುತ್ತದೆ, ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ವ್ಯಾಯಾಮ,  ಆದರೆ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರಿಗೆ  ಹೇಗೆ  ಹೇಳುವುದು ಅವರು ಮೊದಲೇ ನಮ್ಮಿಂದ ಆಗದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ".

ಸುಮಾ "ನೀವು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿನಂತಿ ಮಾಡಿ ಅವರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರು ತಾನೇ, ಮೇಲಿಂದ ನೀವು ಅಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ಇದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ನೀವು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವೀಸಾ ಹಾಗು ಆತೀಶನ ಅಲ್ಲಿಯ ಸ್ಕೂಲಲ್ಲಿ ಅಡ್ಮಿಶನ್ ಸಹ ಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ,   ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ, ಅವರು ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ನೋಡಿ".

ಸುಮಾಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಮೇಶನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿತು.

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ)

by ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಶಿರ್ವ
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್ 

Saturday, February 1, 2020

ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ೨


ರಮೇಶ ಜತಿನ್ ಮತ್ತು ಸುನೀತಾಳಿಗೆ  "ಸೌಖ್ಯವಾಗಿದ್ದೀರಾ  ನೀವೆಲ್ಲ, ಏನು ವಿಶೇಷ"?

ಸುನೀತಾ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಏನೂ ಉತ್ತರ ನೀಡದೆ ನೇರ "ರಮೇಶ್, ನನಗೆ ಇನ್ನು ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ  ನೀನೇ  ನೋಡು". 

ಅಕಸ್ಮಾತ ಸುನೀತಾ ಈ ತರಹ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿ ರಮೇಶನಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. 

ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ತಾನೇ ಸುನೀತಾ ಹಾಗು ಅವಳ ಗಂಡ ಜತಿನ್ ಅಮ್ಮನನ್ನು ರಮೇಶನ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರು , ರಮೇಶ ಅವಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದ ಅವನು  ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಬರುತ್ತಾನೆಂದು ಹಾಗು ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ದಿವಸ ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ಇರಲಿ ನಾವು ವಿದೇಶ ಹೋಗುವ ತನಕ ಎಂದು.  

ಅಮ್ಮ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಒಂದು ಕೈ ಹಾಗು ಒಂದು ಕಾಲಲ್ಲಿ ಚಲನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರಮೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಳುವುದೊಂದೇ ಕೆಲಸವಾಯಿತು, ಎಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದರೂ ಅವರು ಕಣ್ಣೇರು ಸುರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ ರಮೇಶನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾರಯಿತು. 

ಸುನೀತಾ ಹಾಗು ಅವಳ ಗಂಡ ಜತಿನ್ ನಿನ್ನೆ ಬಂದು ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಂದದ್ದು ಸುಮಾಳಿಗೆ ಸಹ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿತು, ಅವರ ದೇಹದ ಭಾಷೆ ಸಹ ಅವರು ಏನೋ ಅಗತ್ಯದ ಮಾತಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 

ಅವನು "ಯಾಕೆ ಸುನೀತಾ, ಏನಾಯಿತು"? 

ಸುನೀತಾ "ಅವರ ಚಾಕರಿ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದೆಯ ನಿನಗೆ?  ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಜನ ಬೇಕು, ಶೌಚಾಲಯ, ಸ್ನಾನ ಎಲ್ಲ ನಾವೇ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ಅಷ್ಟೇನೂ ಸುಲಭ ಇಲ್ಲ, ಮೇಲಿಂದ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇವರ ತಂದೆ, ಅಕ್ಕ ಅವರು ಸಹ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅಡಚಣೆ ಆಗುತ್ತದೆ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾ, ಅವರು ನೇರ ಏನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಏನಾದರೊಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ನನಗೆ,  ಮೇಲಿಂದ ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹ ಸಹಕಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಜಡವಾಗಿದ್ದಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ". 

ರಮೇಶ "ಪಕ್ಷವಾತ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲ, ಅವರ ನೋವು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲ ಆಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ, ಅಕಸ್ಮಾತ ಒದಗಿದ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆಘಾತವಾಗಿರಬೇಕು, ಸ್ವಲ್ಪ ದಿವಸ ನಂತರ ಅವರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ". 

ಸುನೀತಾ "ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಸುಲಭ, ನಿನಗೇನು...  ನಾವು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಇದೆಯೆಂದು, ನಮ್ಮಿಂದ ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ರಮೇಶ್, ನಿನಗೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನೀನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳು".

ರಮೇಶ "ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡ ಸುನೀತಾ, ಸುಲಭವೇನಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತು ನನಗೆ, ಆದರೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ತಾನೇ, ನೀನಷ್ಟು ಟೆನ್ಶನ್ ಮಾಡಬೇಡ, ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ನಾನೆಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಒಂದು ನರ್ಸ್ ಇಡುವ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು, ಅದರ ಎಲ್ಲ ಖರ್ಚು ನಾನು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ನಿನಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಪ್ಲೀಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಕಾರ ಮಾಡು. ನಾನು ಸುಮಾ ಮತ್ತು ಆತೀಶನನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಿದೇಶ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ವೀಸಾ ತೆಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ, ವೀಸಾ ತೆಗೆಯುವ ಮುಂಚೆ ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚೆ ಸಹ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಹಾಗು ನಿನಗೆ ಕೇಳಿದೆ ಸಹ ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ, ನೀನು ಅವಾಗ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀನು ಹೀಗೆ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ನಾನೇನು ಮಾಡುವುದು ಹೇಳು, ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಪುನಃ ಹುಡುಕಬೇಕು, ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಗುವುದು ಅಷ್ಟೇನೂ ಸುಲಭ ಇಲ್ಲ, ಮೇಲಿಂದ ನನಗೆ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಇಲ್ಲ, ಇದು ಬಾಡಿಗೆಯ ಮನೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಹಣ ಉಳಿತಾಯ ಸಹ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇದೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಿಷಯ". 

ಸುನೀತಾ " ಅದೇನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವಾಗ ಅಮ್ಮ ಸರಿ ಇದ್ದರು, ಅವರ ಕೆಲಸ ಅವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೇವಲ  ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ಹೋಗಿ ನೋಡಲಿಕ್ಕಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಯಾರಾದರೂ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಇರಬೇಕು, ನೀನು ಏನಾದರು ಮಾಡು, ನಿನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೇರುವುದು ಬೇಡ, ನೀನೊಬ್ಬನೇ  ಹೋಗು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ, ಸುಮಾಳಿಗೆ ಹೇಳು ಇಲ್ಲಿದ್ದು  ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ". 

ರಮೇಶ "ಇವಳು ಒಬ್ಬಳೇ ಹೇಗೆ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಅದು ಇವಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು ಮತ್ತೆ ನಾವು ಮಕ್ಕಳು, ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಮ್ಮದ್ದು, ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳಬಹುದು, ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಇವಳಿಗೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲಿ, ನೀನೆ ಹೇಳು".

ಸುನೀತಾ ಕೋಪದಿಂದ "ಒಹ್ ಓ ... ಇವಳಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ನನ್ನಿಂದ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ನೀನೇದರೂ ಮಾಡು ನನಗೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನ್ನಿಂದ ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ". 

ರಮೇಶ "ಸುನೀತಾ, ಪ್ಲೀಸ್....., ತುಂಬಾ ದಿವಸದ ನಂತರ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಾದಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ಅದನ್ನು ಹಾಳು  ಮಾಡಬೇಡ, ಪ್ಲೀಸ್ ". 

"ಇಲ್ಲ ರಮೇಶ್, ಇದು ಸಾಧ್ಯನೇ ಇಲ್ಲ, ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು" ಎಂದು ರಮೇಶನ ತಂಗಿ ಸುನೀತಾ ಕೋಪದಿಂದ ನುಡಿದಳು.

ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾತು ಬೆಳೆದು ಸುನೀತಾ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿದ್ದ ತೀರ್ಮಾನ ಹೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಳು.

ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಮೇಶ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ.     

ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನು ಸುನೀತಾಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. 

ಅವರ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳಿ ಒಳಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಅಮ್ಮನ ಅಳುವ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. 

ಅಮ್ಮನ ಅಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಹೃದಯಹೀನರಂತೆ  ಸುನೀತಾ ಮತ್ತು ಜತಿನ್ ಹೊರಡಲು ಎದ್ದು ನಿಂತರು ಹಾಗು ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಮನೆಯಿಂದ ತೆರಳಿದರು. 

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ)

by ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಶಿರ್ವ
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್ 

Thursday, January 30, 2020

ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ೧


"ಇಲ್ಲ ರಮೇಶ್, ಇದು ಸಾಧ್ಯನೇ ಇಲ್ಲ, ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು" ಎಂದು ರಮೇಶನ ತಂಗಿ ಸುನೀತಾ ಕೋಪದಿಂದ ನುಡಿದಳು.

ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾತು ಬೆಳೆದು ಸುನೀತಾ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿದ್ದ ತೀರ್ಮಾನ ಹೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಳು.

ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಮೇಶ ಸ್ತಬ್ಧನಾದ. 

ಅಂದು ಮುಂಜಾನೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಸುನೀತಾ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗಂಡ ಜತಿನ್ ರಮೇಶನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು, ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳಿನಿಂದ  ಅಮ್ಮ ಸುನೀತಾಳ  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. 

ರಮೇಶ ವಿದೇಶದಿಂದ ಆ ರಾತ್ರಿಗೆ ತಾನೇ ಬಂದದ್ದು, ಬಹುಶ ಇವರು ವಿದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಿಗಲು ಬಂದಿರ ಬೇಕು ಎಂದು ಎನಿಸಿದ, ಆದರೆ ಮಾತು ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತು. 

------------------

ನಾಲ್ಕು ಐದು ವರುಷ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಕಾಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೇಗೋ ಮಾವನ ಸಹಾಯದಿಂದ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಂತರ ರಮೇಶನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ತಿರುವು ಬಂದಿತ್ತು. ಕಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿದ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಮಾರಿದ ಕಾರಣ ಈಗ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಹಾಗು ಮಗ ಬಾಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸಲ ರಜೆಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಂತರ ಹೋಗುವಾಗ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಪತ್ನಿ ಸುಮಾ ಮತ್ತು  ಐದು ವರುಷದ  ಮಗ ಆತೀಶನನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಹಾಗು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಬೇಕೆಂದು ರಮೇಶ  ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದ,  ಆ ಕಾರಣ ರಮೇಶ ಇಬ್ಬರ ವಿದೇಶದ ರೆಸಿಡೆನ್ಸ್ ವೀಸಾ ತೆಗೆದಿದ್ದ. 

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು  ತಂಗಿ ಸುನೀತಾ ಜೊತೆ ಚರ್ಚೆ ಸಹ ಮಾಡಿದ್ದ ಹಾಗು ಅವಳು ರಮೇಶನಿಗೆ "ನೀನು ಊರಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ, ಅವರನ್ನು ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಳು. 

ಆದರೆ ದುರ್ದೈವದಿಂದ ಈ ಮಧ್ಯೆ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ರಮೇಶನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಬ್ಲಡ್ ಪ್ರೆಷರ್ ಏರಿ ಶರೀರದ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷವಾತ ಆಯಿತು, ಅವರ ಅರ್ಧ ಅಂಗ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು,ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಆದ ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಘಾತವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಘಟನೆ ಆದಾಗ ರಮೇಶ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ, ಕಂಪನಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಪದದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ  ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಭಾರತ ಹೋಗುವುದು ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಂಪನಿಯ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ಅವನ  ರಜೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಡ್ಯೂ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗು ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಪತ್ನಿ ಹಾಗು ಮಗನ ವೀಸಾ ತೆಗೆದಿಟ್ಟದ್ದ.  ಆದರೆ ಈ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ತೋಚದೆ ಅವನು ಪತ್ನಿ ಸುಮಾಳನ್ನು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಹೇಳಿ  ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳದ್ದ, ಅವನ ತಂಗಿ ಸುನೀತಾ  ಸಹ ಅಮ್ಮನ ಸುದ್ಧಿ ಕೇಳಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು. 

ಒಂದು ವಾರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯ ಉಪಚಾರದ ನಂತರ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ವೀಲ್ ಚೇರಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಊರಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಚಾಕರಿ ಮಾಡುವುದು ಯಾರು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಮೇಶನ ಇಬ್ಬರು ಚಿಕ್ನಮ್ಮನವರು ಅವರಿಂದ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು ಎಂದು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದರು, ಅವರ ಮಾತು ಸಹ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಮೊದಲೇ ಊರಲ್ಲಿ ರಮೇಶನ ಒಂದು ಮಾವ ಸಹ ಪಕ್ಷವಾತ ಆಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು ಹಾಗು ಅವರ ಚಾಕರಿಯ ಭಾರ ಸಹ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು, ಮೇಲಿಂದ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರಿಗೂ ಈಗ ವಯಸ್ಸಾದ ಕಾರಣ ಆ ಕಾಯಿಲೆ, ಈ ಕಾಯಿಲೆ ಎಂಬ ದಿನನಿತ್ಯದ ಗೋಳು, ಅವರು ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ  ಜವಾಬ್ದಾರಿ  ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಮೇಶನ ಅಣ್ಣ ದಿರೇಶ  ತನ್ನ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದ ಹಾಗು ಅವನಿಂದ ಅಮ್ಮನ ಚಾಕರಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ.  

ಒಬ್ಬನೇ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ರಮೇಶ ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ  ಹಾಗು ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಪತ್ನಿ ಸುಮಾ ಹಾಗು ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ಅವನ ಚಿಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅವರ ವೀಸಾ ಮಾಡಿ ಆಗಿದೆ ಇನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು  ಬರುವುದು? ಅಮ್ಮನನ್ನು ಯಾರು ನೋಡುವುದು? ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಹಾಗೆ ಸಹ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯಗೋಸ್ಕರ ಏನು ಮಾಡುವುದು? ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಸಹ ಇಲ್ಲ, ಹಣ ಇಲ್ಲದೆ ಅಮ್ಮನ ಚಿಕೆತ್ಸೆಯ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುವುದು? ಎಂಬ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.  

ದುಃಖಿತ ರಮೇಶ  ತನ್ನ  ತಂಗಿ ಸುನೀತಾ ಜೊತೆ ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ನೀನು  ಈಗ ಅಮ್ಮನನ್ನು  ಮುಂಬೈಗೆ  ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು, ಅಮ್ಮನ ಚಿಕೆತ್ಸೆಗೆ ಹಾಗು ಅವರ ಎಲ್ಲ ಖರ್ಚು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅತ್ತು ಬೇಡಿದ, ಭಾವಪರವಶವಾಗಿ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಅವಾಗ ತಂಗಿ ಸುನೀತಾ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದಳು  ಹಾಗು  ಯಾವುದೇ  ಹಾದಿ ಇಲ್ಲದೆ ಸುನೀತಾ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮುಂಬೈಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಳು ಹಾಗು ಅಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಉಪಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಆದರೆ ಇಂದು ತಂಗಿ ಸುನೀತಾಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಮೇಶ ಪುನಃ ಜೀವನದ ವಿಚಿತ್ರ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದಿದ. 


(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ) 

by  ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಶಿರ್ವ 
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್ 

Wednesday, January 29, 2020

ಇಂದು ನನ್ನ

ಇಂದು ನನ್ನ
ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ
ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ
ವಿದೇಶದಿಂದ ನನ್ನ ನಲ್ಲ

ಹಾರುತ್ತಿದೆ
ಎತ್ತರದಲಿ
ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಗಾಳಿಪಟ
ಬೀಸುತ್ತಿದೆ
ಹರ್ಷದ ತಂಗಾಳಿ
ನಿಲ್ಲಲಾರದು ನನ್ನಆನಂದದ  ಓಟ
ಪಾದಗಳು ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಲ್ಲ

ಇಂದು ನನ್ನ
ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ...

ಕಾದು ಕಾದು
ಕಂಗಳು ಸೋತುಹೋಗಿತ್ತು
ಇಂದು ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಕಂಗಳಿಗೆ ಹೊಳಪು
ಏಕಾಂತ ಏಕಾಂತ
ಜೀವನ ನೀರಸವಾಗಿತ್ತು
ಇಂದು ಜೀವನದಲಿ ಹರಡಿದೆ ಹೊಸ ಕಂಪು
ಹೊಸ ಚೇತನದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ

ಇಂದು ನನ್ನ
ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ...

by ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಶಿರ್ವ


ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್ 

Tuesday, January 28, 2020

ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ೬ (ಅಂತಿಮ ಭಾಗ)


ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದೋದ ನಂತರ ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಹಾಗು ಎಲ್ಲ ಪೊಲೀಸ್ ತಂಡ, ರಾಣೆ ಜೊತೆ ಹೋದ ಯುವತಿಯ ಹಾಗು ಪರಾರಿ ಆಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಟ್ಟಿಗೆ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದರು, ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ಗೈತೊಂಡೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಈಗಲೂ ಹಿಡಿದಿದ್ದ.

ಹೊರಗೆ ಮುಖ್ಯ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ವರದಿಗಾರರ ಗಲಾಟೆ ನೋಡಿ ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯವರು ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿಗೆ "ಅವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಿ" ಎಂದು ಕೈ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದರು. 

ವರದಿಗಾರರು ಒಳಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ "ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತತೆ ಇರಲಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇಂದು ಬ್ಯಾಂಕಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಯುವತಿಯ ಕೊಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಆದರೂ ವರದಿಗಾರರು ಅವರ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯವರು "ನೋಡಿ ನೀವು ಹೀಗೆ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನೂ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡದೆ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯ ಇರಲಿ". ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವರದಿಗಾರರು ನಿಶ್ಯಬ್ದ ನಿಂತುಕೊಂಡರು.

ಪೊಲೀಸ್ ಮುಖ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವಿವರಣೆ ನೀಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು "ಇಂದು ಕೊಲೆಯಾದ ಯುವತಿಯ ಹೆಸರು ಶ್ರುತಿ ಪಟೇಲ್ ಅಂತ, ಇವಳು ಮೂಲತಃ  ಗುಜರಾತ್ ದವಳು,  ಇವಳು ಹಾಗು ಇವಳ ಮೂರು ಜತೆಗಾರರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗುಜರಾತಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಇವಳು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದ ಹಣ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ಯಾಂಕಲ್ಲಿ ಇವಳ ಒಂದು ಸಂಬಂಧಿಕರ ಲಾಕರಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಹಣದ ಪಾಲಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ಜಗಳವಾಗಿ ಇವಳು ತನ್ನ ಮೂವರು ಜತೆಗಾರರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕೊಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಪರಾರಿಯಾದಳು, ಒಬ್ಬಾತ ಹೇಗೋ ತನ್ನ ಜೀವ ಉಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ನಂತರ ಇವಳು ಈ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಗೆ  ಲಾಕರಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ  ಹಣ ತಾನೇ ಒಬ್ಬಳು ತೆಗೆದು ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಎಂಬ  ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಜತೆಗಾರ  ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು  ಸೈಲೆನ್ಸರ್ ಇದ್ದ ಗನ್ ನಿಂದ ಇವಳನ್ನು ಶೂಟ್ ಮಾಡಿದ, ಯುವತಿಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ  ಮೃತ್ಯು ಆಯಿತು. ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಜತೆಗಾರ ನಂತರ ಯುವತಿಯ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ದೋಚಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ  ಪರಾರಿಯಾಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ಸಾಹಸಿ ಪೊಲೀಸ್ ತಂಡ ಇವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದರು. ಈತನ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಗನ್ ಹಾಗು ಯುವತಿಯ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಈತನ ಹೆಸರು ಮನು ಶಾಹ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಹಾಗು ಇವನು ಯುವತಿಯ  ವ್ಯಾನಿಟಿ  ಬ್ಯಾಗ್ ಲಾಕರಿನ ಕೀ ಗೋಸ್ಕರ ದೋಚಿದ್ದು,  ನಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಇವನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಹಾಗು ಯುವತಿಯ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ".

"ಈ ಮಧ್ಯೆ ನಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು, ಆ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ನಿಂದ ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆವು ಆದರೆ ಈ ಯುವತಿ " ಎಂದು ಅವರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಒಳಗೆ ಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯುವತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು "ಬಂದ ನಂತರ ನಮಗೆ ಈ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಇವರದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು,ಇವರ ಹೆಸರು ಸೌಮ್ಯ ಗೌಡ ಅಂತ, ಇವರ ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲ, ಇವರು ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್  ಬ್ಯಾಂಕಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಹೋದದ್ದು, ಆದರೆ ರಾಣೆ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಆ ಮೂಲೆಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಯಿತೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ  ಅದು ತಿಳಿಯುವ ಇನ್ನೇನು ಅವಶ್ಯಕತೆ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ, ಇವರ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಇವರ ಕೈಗೊಪ್ಪಿಸಿದ್ದೇವೆ"  

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ನಾನು ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಎತ್ತಿದ ಜಾಗ ನೆನಪಾಯಿತು, ಹೌದು ಅದರ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳಲು ಸೋಫಾ ಇತ್ತು, ಬಹುಶಃ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕು. 

"ನಮ್ಮ ಒಂದು  ತಂಡ ಕೊಲೆಯಾದ ಯುವತಿ  ತನ್ನ ಎರಡು ಜತೆಗಾರರ ಕೊಲೆ  ಮಾಡಿದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ ಎರಡು ಶವಗಳನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಮ್ ಗೆ ಕಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಸೀಲ್ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಹೆಸರು ಜೋಗ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಪ್ರದೀಪ್ ಕುಮಾರ್ ಎಂದು ಕೊಲೆಗಾರ ಮನು ಶಾಹನಿಂದ ತಿಳಿಯಿತು.  ನಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು ತಂಡ ಕೊಲೆಯಾದ ಯುವತಿಯ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು  ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆತ ಈ ಯುವತಿಯ ಮಾವ ಹಾಗು ಅವನ ಹೆಸರು ಜತಿನ್ ಪಟೇಲ್ ಅಂತ".

"ಇಂದಿನ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಗು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ನಾನು  ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ,  ಇಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೂ ಹಾಗು ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯರಿಗೂ ಅವರು ನೀಡಿದ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು, ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಹಕಾರದಿಂದಲೇ ಈ ಕೇಸ್ ಇಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು, ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಇನ್ನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಬಹುದು, ಥಾಂಕ್ ಯು ವೆರಿ ಮಚ್" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಖ್ಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯವರು ತನ್ನ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದರು. 

ಇಂದಿನ ರೋಮಾಂಚಕ ಅನುಭವ ಅನುಭವಿಸಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಜನರು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು. 

ನಾನು ಸಹ ಒಂದು ಶಾಂತಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ ಹಾಗು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಅಪರಿಚಿತ ವಸ್ತು ಮುಟ್ಟಬಾರದು ಮತ್ತು ಇತರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದೆ.

(ಮುಗಿಯಿತು)

by ಹರೀಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಶಿರ್ವ
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲ್ 

ಸಿದ್ಧಿದಾತ್ರಿ